( 4 ) مبسوطترين ، جذّاب‌ترين وشيرين‌ترين ، واز سوى ديگر ، به لحاظ موضوع ، مهم‌ترين رسالهء اين مجلّد ، رساله 19 از علامه سيد محمد حسين حسينى تهرانى رحمه اللّه است . طرفينى واديبانه بودن مباحث اين رساله واشتمالش بر اشعارى در وصف حضرت أمير المؤمنين ( عليه أفضل صلوات المصلّين ) ونجف وحوزهء آن ومخاطب نامه ، به آن جذابيّت خاصّى بخشيده است . از ديگر سو چون موضوع آن مهم‌ترين ومؤثرترين مسألهء زمان ما در رؤيت هلال است ، از اهميت خاصي برخوردار ، وبيشتر مباحث اين مجلّد به همين موضوع اختصاص يافته است . رساله مذكور ( رسالهء 19 ) مجموعه‌اى است از سه نامهء علمي از علامه تهرانى رحمه اللّه به مرحوم آية الله خويى رحمه اللّه در نقد وتزييف نظر ايشان در رؤيت هلال وتقويت قول مشهور ودو پاسخ از حضرت آية الله خويى رحمه اللّه در تقويت فتواى خود ، كه البتة به تصريح خودشان ، پاسخ دوم را برخى از شاگردان ايشان نوشته‌اند . آية الله سيد محمود هاشمي شاهرودى ( حفظه الله تعالى ) گفتند : « مرحوم آية الله خويى از من خواستند جواب علامهء تهرانى را بنويسم وجواب دوم مطبوع در رسالهء ايشان از من است » . ايشان در رساله‌اش ( رسالهء 30 ، ص 26 - 27 ) نيز به اين موضوع تصريح كرده‌اند : . . . وهذا ما كنّا قد اقترحناه عليه في الجواب على إشكالات بعض تلامذته عليه والتي طبعت جميعا بعنوان رسالة حول مسألة رؤية الهلال . آية الله خويى نامهء سوم علامه تهرانى را پاسخ نداده‌اند . به هر حال ، از آنجا كه آية الله خويى در رؤيت هلال فتواى خاصي بر خلاف نظر مشهور فقيهان دارند واين اختلاف فتوا مشكلاتى را پديد آورده است ، علامهء تهرانى در نقد نظر ايشان نامه‌اى مبسوط نوشته واز ايشان خواسته‌اند كه از اين فتوا عدول ، يا حد أقل احتياط كنند ، وآية الله خويى هم نه احتياط كردند ونه عدول ! نظر آية الله خويى اين است كه اتّحاد واشتراك آفاق در رؤيت هلال لازم نيست واگر در نقطه‌اى از كرهء زمين رؤيت هلال ثابت شود ، براي ساير نقاط كرهء زمين - چه آفاق متّحد چه مختلف - نيز ثابت است به شرط اين كه در قسمتى از شب - هر چند اندك - با مكان